Wejdź na FB to się przekonasz Opnie będą czekam jeszcze tylko na jedną A wszyscy już chyba ochłonęli

Cieszę się, że już wszyscy ochłonęli. Oby takich spięć było jak najmniej, ale z drugiej strony mała sprzeczka od czasu do czasu może być, byle nie za często

Hehe ja bym tak tego Kaka nie ujął ale OK

No dobra czas zacząć zamieszczać nowe propozycje skeczy bo się nam watek zupelnie rozmyje
Moją propozycję można by zatytułować "Strajk w sekcji smyczkowej". Uwaga : dialogi są nieco drewniane ale profesjonaliści to poprawią jakby co
A więc tak: p. Malicki robi wprowadzenie że mimo że na dworze zimno i zawierucha to orkiestra zawsze ma wiosnę w sercach( coś w tym stylu... ) W każdym razie na koniec mówi że wykonają " Wiosnę" Vivaldiego. Klasyka ale dla porządku: http://www.youtube.com/watch?v=Z_tk-AhlA1o
W tym momencie wstaje jedna ze skrzypaczek mówiąc: ja się na to nie zgadzam. Nie dość że sekcja smyczkowa jest najbardziej wykorzystywaną częścią orkiestry to do tego jeszcze śpiewamy, tańczymy, wyglądamy( tu sie mogą przekrzykiwać jedna przez drugą ) Żądamy podwyżki!!!
Na to dyrygent: Drogie Panie to nie czas i pora na tego rodzaju dyskusje. Teraz jest koncert mamy widzów którzy zapłacili za bilety / abonament RTV( wersja telewizyjna). Proszę bardzo gramy!- zaczyna dyrygować a orkiestra zaczyna grać tyle tylko że strajkujące Panie grają utwór ze 2-3 razy wolniej niż reszta. ( da się to zrobić???)
Dyrygent słysząc co się dzieje po kilku taktach przerywa grę.
P, Malicki: Chyba nam część orkiestry włoski strajk urządza... Przepraszamy Państwa bardzo...
Dyrygent: Naprawdę liczyłem na więcej profesjonalizmu! Przecież to koncert na żywo!!! Proszę bardzo jeszcze raz... wiosna...
Zaczynają jeszcze raz . i skrzypaczki tym razem grają w normalnym tempie Wiosnę- tyle tylko że tą od Skaldów : http://www.youtube.com/watch?v=y3L9t1xob1Q . Znowu przerwa w grze.
Dyrygent:( zrezygnowany) czy ja mogę się dowiedzieć o co Paniom właściwie chodzi?
Na to skrzypaczki( grają): http://www.youtube.com/watch?v=Dmy0Mtybkgw
Dyrygent: Dość tego!!! Albo Panie natychmiast przerwą ten niepoważny strajk albo Panie nie grają!!!
Zaczynają jeszcze raz. Skrzypaczki nie grają. Zostają wyproszone z sali( tylko Panie -wiem że jest też jeden czy dwóch Panów- skrzypków ale jakieś skrzypce muszą zostać inaczej to sie chyba nie uda )
P. Malicki: No dobrze Bernard ale co my teraz zrobimy? Musimy skończyć ten koncert a bez nich nie damy rady...
Dyrygent: Spokojnie mam pomysł. Idzie na chwilę za kulisy i przyprowadza obie sopranistki, wyraźnie zdezorientowane.
P. Malicki Bernard...ekhm...to nie są skrzypaczki...( Solistki w tym czasie też mogą protestować że niby teraz nie ich kolej itd.)
Dyrygent: Wiem przeciez ale mogą zastąpić skrzypce
Solistki siadają na miejscu skrzypaczek. Cała orkiestra jeszcze raz wykonuje wiosnę w ten sposób że śpiewaczki wyśpiewywują te same dźwięki które normalnie zagrałyby skrzypaczki- coś w stylu jak w Children of Sanchez( ponownie nie wiem czy to da się zrobić- Dobre Duszki pomocy )
Utwór się kończy. Dyrygent do sopranistek: Obawiam się drogie Panie że będą Panie musiały nam w ten sposób pomóc aż do końca koncertu...Naturalnie otrzymają Panie za to podwójną gażę...
Po ostatnich słowach dyrygenta na scenę jak bomby wpadają zbuntowane skrzypaczki i w sposób zdecydowany wyganiają sopranistki ze swoich miejsc. Koncert dalej toczy się już normalnie.
Ufff skończyłam...

O ja to już jest pełen profesjonalizm czapki z głów Byle tak dalej

Doskonale napisane. Dzięki takim szczegółom wiadomo o co chodzi i jaka jest Twoja koncepcja

i proponował bym pisać coś podobnego do tego co stworzyła Marta

Skecz pt. „Orkiestra zastępcza”
Na początku programu (albo po przerwie), jak zwykle orkiestra wychodzi gęsiego na scenę. Lecz zamiast zasiąść na swoich miejscach przechodzi tylko przez scenę i znika za kotarą po drugiej stronie. Pan Bernard staje przed pustymi krzesłami artystów ale nie zauważa braku wykonawców, podnosi do góry ręce, oczywiście w jednej trzyma batutę, chcąc zagrać na powitanie jakiś utwór. Wtedy zauważa, że nie ma na scenie orkiestry, opuszcza ręce i w zamyśleniu drapie się po głowie. Podchodzi do p. Malickiego, który nie wie co się stało i zaczyna mówić, że chyba występ nie może się odbyć z powodu braku orkiestry. Pan Malicki wskazując ręką na widownię, mówi że to jest niemożliwe bo zgromadzona tutaj publiczność kupiła bilety na koncert. Woła na scenę reżysera programu i wspólnie decydują, żeby zadzwonić po orkiestrę rezerwową. Pan Bernard przystaje na tę propozycję, wyjmuje z kieszeni telefon i dzwoni po orkiestrę rezerwową. Po chwili orkiestra (oczywiście ta sama) ponownie wychodzi gęsiego na scenę i już normalnie siada na swoich miejscach. Koncert rozpoczyna się.

Skecz „Deszczowa piosenka”
Do tego skeczu potrzebny jest p. Marcin, który będzie śpiewał „Deszczową piosenkę”. Orkiestra gra właściwą melodię. Dowcip będzie polegał na tym, że osoby grające na instrumentach, które nie są potrzebne do wykonania tego utworu rozkładają nad swoimi głowami parasole… Skecz można wzbogacić o rytmiczne kołysanie orkiestry wraz z parasolami. Inny wariant skeczu jest taki, że cała orkiestra trzyma nad głowami parasole, a melodię tylko głośno nuci…

Skecz „Melodia dla Zuzi”
Do wykonania skeczu potrzebne są dwa fortepiany. Na jednym zagra jak zwykle p. Malicki a przy drugim posadzimy p. Bernarda. Wiemy, że on też potrafi grać na fortepianie. Na początku skeczu p. Malicki udzieli „na niby” p. Bernardowi kilka krótkich lekcji gry na fortepianie. Po czym wspólnie zagrają przepiękny utwór z repertuaru „Marka i Wacka” pt. „Melodia dla Zuzi”. Oczywiście wiem, że mogą być kłopoty ze zdobyciem drugiego fortepianu, więc może w ogóle zastąpimy je keyboardami, już widzieliśmy na scenie „parapet” więc mogliby obaj zagrać na dwóch „parapetach” W czasie gry, na scenie mogłyby tańczyć nasze obie śpiewaczki operowe w powiewnych strojach. Gdyby do tego na scenie zrobić sztuczną mgłę, w której to mgle tańczyłyby dziewczyny, to przy fajnym przytłumionym oświetleniu efekt byłby bardzo interesujący.

Skecz "Marek i Wacek"
Proponuję wykonać składankę najładniejszych utworów z repertuaru „Marka i Wacka”. Wydaje mi się, że jakoś ostatnio utwory te popadają w zapomnienie. Składanka odegrana będzie wprawdzie tylko na jednym fortepianie p. Malickiego ale za to z pomocą całej orkiestry. Takie przełożenie tych utworów na całą orkiestrę fajnie zabrzmi. Warto je przypomnieć ze względu na to, że w przyszłym roku będzie 25 rocznica śmierci Wacława Kisielewskiego.

Skecz "Orła cień"
Wiemy, że p. Marcie Zalewskiej bardzo dobrze wychodzi śpiewanie, to mogłaby zaśpiewać piosenkę „Orła cień”. W refrenie mógłby ją wspomóc chórek złożony z solistów. Do tego p. Marta mogłaby pofruwać na linie nad sceną…

Skecz „Pinokio”
Roberto Benigni zagrał Pinokia w filmie Pinokio z 2002. Dla mnie to jest bardzo sympatyczna adaptacja tego filmu. Przez cały film przewija się motyw muzyczny. Warto byłoby usłyszeć go w wykonaniu FD. Na scenie mogliby pojawić się śpiewacy naśladujący głównych bohaterów, p. Marcin byłby Pinokiem, p. Kamil zagrałby Geppetto a wróżką byłaby jedna z pań p. Anita lub p. Renata…
A to jest piosenka z tego filmu:
http://www.youtube.com/watch?v=1d3eCHgdsTA

Skecz bez tytułu
Orkiestra gra, a na scenie w rytm muzyki porusza się czwórka solistów. Gdy orkiestra przestaje grać, nasi artyści zamierają w bezruchu. Pan Waldemar robi króciutkie wprowadzenie do następnego kawałka utworu i orkiestra zaczyna go grać i nasi artyści zaczynają znowu poruszać się na scenie ale już w innym układzie ruchowym.

Skecz „La scala”
Legenda: R –Renata; A – Anita; M – Maestro
Rozmowa Anity i Renaty
A: Wiesz, dostałam propozycję pracy w mediolańskiej La Scali
R: O, to gratuluję
A: Nie ma czego
R: Dlaczego?
A: Chyba tam nie pojadę…
R: Co się stało?
A: No wiesz, Maestro sobie tutaj beze mnie nie poradzi, poza tym mam podpisany dwuletni kontrakt na pracę z Maestrem, no nie mogę tak po prostu wyjechać i już
M: Maestro odwraca się do dziewczyn i kręcąc głową mówi: No nie poradzimy sobie bez Anity
R: Wiesz, to i ja też Ci coś powiem
A: Co? Mów szybko!
R: Ja w zeszłym roku też dostałam propozycję pracy w mediolańskiej La Scali…
A: O! nie wiedziałam, a dlaczego nie powiedziałaś mi tego wcześniej?
R: Nie chciałam Ciebie denerwować…
A: Ale Ty też nie wyjechałaś
R: Właśnie, że wyjechałam…
A: Jak to?
R: Tak to! wyjechałam, tylko że po tygodniu wróciłam…
A: I co? nie spodobało Ci się tam?
R: No nie bardzo…
A: A co było nie tak?
R: Oni tam chcieli żebym sprzedawała w kasie bilety…

O wow Star to sie nazywa lawina pomysłów. W dodatku w większości bardzo ciekawych

Deszczowa piosenka i Orła Cień są ciekawe Do tego p. Marcin mógłby trochę potańczyć wiemy że umie a reszta solistów jako "tło" ale to numer Stara i nie chcę wchodzić mu w paradę

Propozycje fajne widzę ze cały czas tworzysz star Ale czy ostatnia wymiana zdan nie przypomina ci tego co już oni prezentowali Twórzcie dalej

Grunt to się nie zniechęcać... Pomysły baaardzo ciekawe i czekamy jak to Marta nazwała na kolejną lawinę

Czekamy Tylko w miarę możliwości piszczcie coś podobnego do Marty to będzie to łatwiej wysyłać i oceniać

Kolejna propozycja skeczu- póki co bez tytułu ale przecież nie o to chodzi
Inspiracją był dla mnie zeszłosobotni odcinek i numer " dwór i kwartet smyczkowy." A więc tak: orkiestry jako takiej w ogóle na scenie nie ma- ze względów technicznych dobrze byłoby to grać albo tuż przed albo tuż po przerwie- stoją tylko rzędy krzeseł. Pomału zaczyna schodzić się "publiczność"- w tej roli . Zenon Laskowik Krzysiek Kiełpiński Kabareciarnia panie z Klimakterium Jacek Federowicz-min. 8-10 osób . Wchodzą na scenę nie spiesząc się część pojedynczo część parami( "małżeństwa") może być też jedna większa grupka- tak jak to zawsze przychodzi publiczność na przedstawienie. w końcu wszyscy zajmują swoje miejsca- na krzesłach orkiestry. Ważny szczegół: całe towarzystwo ma być delikatnie mówiąc snobistyczne: garniturki zaprasowane w kant, panie obwieszone złota biżuterią jak choinki miny na Pierwszego Dyrektora ( panowie) i Obrażoną Królewnę(panie) . Słowem sztywniaki jakich mało.
Dialog dwóch pań: ( w tej roli widzę panie z Klimakterium:
I: Och Krystyno jakże cudownie cię widzieć!!!
II: Grażyna cóż za spotkanie... nie wiedziałam że lubisz muzykę klasyczną...
I: Lubię? ależ kochanie ja ją uwielbiam... to taka cudowna rozrywka i jakże pouczająca...nie to co ta telewizyjna papka...tokszoły i inne Big Brothery...
II Och tak... a potem dziwią się że ta dzisiejsza młodzież jest taka a nie inna ...a jaka ma być jak tylko w kółko albo telewizor albo Internet?
I: Och tak...( obie mówią tak słodkim tonem że się aż niedobrze robi za wyjątkiem kiedy narzekają- ale wtedy to już każdy mniej wiecej wie jaki to ton )
Rozpoczyna się koncert. Pan Malicki i kwartet smyczkowy intonują utwór: http://www.youtube.com/watch?v=uVHlrvKj ... re=related - Love Story. Fragmencik tego był już chyba kiedyś wykorzystany przez FD no i trzeba by było też przerobić ten utwór tak żeby dało radę zagrać to tylko na fortepian i smyczki ale moim zdaniem warto bo to piękny utwór. Jak wcześniej wspomniałam na krzesłach orkiestry siedzi " publiczność" więc kwartet smyczkowy musi zająć miejsca... na widowni - tak jak sopranistki w Children of Sanchez. Trochę się martwię czy tam znalazłoby się dość miejsca dla wiolonczeli no i one musiałyby siedziec blisko siebie w końcu to kwartet... ale wracajmy do tematu. Pan Malicki ze względów technicznych pozostaje tam gdzie zawsze...
Tak więc grają powyższy utwór a w miarę jego trwania(ok. 2 minut) widać coraz większe znudzenie na twarzy publiczności. Parę osób łapie drzemkę tak więc gdy utwór się kończy nie wszyscy klaszczą. Dopiero parę dyskretnych szturchnięć i kuksańców sąsiadów sprawia że dołączają do ogólnej owacji ( a klaszcza najgorliwiej ze wszystkich chcąc zatrzeć złe wrażenie).
Następnie na "scenę" wychodzi śpiewak operowy( oczywiście też musiałby stać na widowni) i śpiewa: http://www.youtube.com/watch?v=rXsB3KmuqXo -Rad jam pocałunki kradł ( z akompaniamentem fortepianu i smyczków). Tym razem damska część widowni jest zachwycona, a męska tak jak poprzednio - wyrażnie znudzona...
Pora na występ sopranistki- w tej roli widzę panią Anitę. Jej pojawienie się na "scenie" wzbudza żywą reakcję u publiczności- tym razem męska część jest zachwycona a damska- dyskretnie poprawia fryzury, wygładza sukienki. Dialog dwóch paniuś ( mogą być te same co poprzednio):
I: Patrz jaka ona chuda...
II: Na pewno ma anoreksję... To teraz takie powszechne. A zobacz jaka wysoka...
I: Co sie dziwić... Genetycznie modyfikowana żywność... No i te sterydy to teraz jest wszędzie...I zobacz jakaś taka potargana...
II: No dokładnie toż to brak szacunku dla widza!
Pani Anita śpiewa: http://www.youtube.com/watch?v=uVCp2lJO ... re=related - Przetańczyć całą noc. Po jej występie panie siedzą złe jak osy a panowie klaszczą z entuzjazmem. Kilku wyrywa się do owacji na stojąco ale bardzo szybko zostają usadzeni przez oburzone żony.
Na koniec znowu w głównej roli kwartet smyczkowy. Tym razem miny" publiczności" mówią wszystko tylko nie to..., ktoś wzdycha ciężko. Widząc to dziewczyny wymieniają spojrzenia i zaczynają grać..." Białego Misia" http://www.youtube.com/watch?v=TqD1x_5em_c. Publiczność wyraźnie się ożywia. Po zakończeniu- owacja na stojąco. Paniusie:
I: No nareszcie coś naprawdę pięknego...
II: Balsam dla duszy...Wiesz wydaje mi się że skądś to znam...
I: Ja też... ale wiesz w końcu jesteśmy obie już osłuchane z muzyką klasyczną...
Koniec. Jak tak dalej pójdzie to następnym razem napiszę " Wojnę i pokój"...

Znowu genialnie rozpisany skecz Będę czekać na obiecaną "Wojnę i pokój"